Waar wacht u op?

Hans Hillen jokt, Fred Teeven jokt, Mark Damesfiets jokt. Opstelten en Ard van der Steur jokten ook en maakten het zo bont dat ze op moesten krassen. Balkenende en Kok jokten ook, maar konden lekker blijven zitten. Niemand kijkt er meer van op wanneer een politicus wordt betrapt op leugens. Vaak zijn het dan ook nog glasharde leugens. Probeert u dat vooral niet met de belastingdienst of bij een politieverhoor want dan bent u niet jarig. Het is niet overdreven te zeggen dat politici zijn als bleekgezichten: ze spreken met twee tongen. Ze zijn onbetrouwbaar tot op het bot, zo link als een looien deur, ze verkopen zo nodig zelfs hun eigen moeder.

Inmiddels begint ook tot de gemiddelde Nederlander het besef door te dringen dat er niet zoiets bestaat als een eerlijke politicus. Ooit werd gedacht dat liegende en bedriegende politici, en de daarmee onlosmakelijk verbonden corruptie, uitsluitend over de grens te vinden waren. In België, Frankrijk, Italië en andere landen waar de koffie wél behoorlijk is en het eten lekkerder, en waar de zon schijnt en de vrouwen elegant. Al die dingen zijn schaars of onbekend in Nederland, maar de politici zijn er natuurlijk ook gewoon corrupt. Het belangrijkste verschil met de landen over de grens was altijd dat de gemiddelde Fransman, Italiaan of Belg altijd donders goed wist dat politici ordinaire bedriegers zijn, en dus niet te vertrouwen. Het is niet uitgesloten dat Nederland na eeuwen van achterstand ook datzelfde niveau van beschaving zal bereiken. Daarmee gaat ook gepaard het besef dat je aan politici helemaal niets hebt, dat je ze goed in gaten moet houden en dat je ook vooral de staat eigenlijk niet kunt vertrouwen. Je bent vooral op jezelf aangewezen, op je familie, je vrienden en je contacten.

Al dat nieuws over liegende politici (inderdaad: een pleonasme) kan er misschien toe leiden dat u, lezer eindelijk ook gaat beseffen dat u van politici helemaal niets goeds mag verwachten. Het wordt tijd dat u eens aan uzelf gaat denken. Het wordt tijd voor een radicale heroverweging van uw eigen positie in de maatschappij en de economie: kunt u niet beter gewoon een huis huren? (dan kan de fiscus er namelijk nooit beslag op leggen); kunt u zich niet beter per cheque laten betalen; kunt u niet beter uw geld gewoon in een kluis bewaren? enz. Alles wat u denkt te bezitten is namelijk een makkelijke prooi voor de grijpgrage klauwen van overheidsdiensten, die weer worden aangestuurd door corrupte en liegende politici.

Indien u het leven in Nederland zoals u dat nu leidt, beu bent, is het misschien een idee om met een groep gelijkgestemden naar Libië af te reizen. Daar steekt u zich in modieuze kleren, compleet met grote witte plastic gympen, scheept zich in op een gammele schuit en u wacht tot u wordt opgehaald door de Koninklijke Marine. Vanaf dat moment bent u vluchteling en wordt overal in Europa in de watten gelegd.

En maakt u zich geen zorgen: de hinderlijke neiging om te gaan werken en dat knagende schuldgevoel raakt u gauw genoeg kwijt.

Haast u zich wel een beetje want het is nu nog lekker weer.

En: u hoeft niet persé mohammedaan te worden, want Europa is tenslotte “multicultureel!”

 

    1. Gerard 7 juni 2017

    Wat vind jij?